Yazılımcıların iş değiştirme sebepleri

Yeni tanıştığım iş arkadaşlarım ile daha önceki tecrübelerimiz hakkında sohbete başladığımızda, sohbet ettiğim kişi tarafından her zaman “abi ne kadar çok şirket değiştirmişsin ya” yorumuyla karşılaşırım. Haklılar. 10 ay içerisinde PNATMTT (çalıştığım şirketlerin baş harfleri) şirketlerinde çalışıp 1 gün – 8 ay aralıklarla iş değiştirdim.

Daha önce yaşadığım bu düzende nelerle karşılaşıp hangi durumları nasıl aştığımdan bahsetmeye çalışacağım.

Nelerle karşılaştım?

  • İş görüşmelerinde startup mantığında yönetilen bir şirket olduklarından bahsedip, işlerine geldiklerinde kurumsalın ötesiyiz.. tavırları aldıkları için,
  • Esnek çalışma saatlerine uyum sağlayan maddesinde, akşam geç çıktığında sabah geç gelme hakkının olmadığı söylendiğinde,
  • Maksimum insiyatif alıp ile minimum “ödüllendirme” sistemini bize uygun görmeleri,
  • Uygun geliştirme ortamının sağlanmaması durumlarında (developer’a makine veren şirketler var ya hu!)
  • Yeteneksiz yönetici,
  • Şirketten teknik olarak alabileceğin başka birşey kalmadığını düşünme,
  • Yapmak istemediğin işleri yapmak zorunda bırakılmak (dev.ların test yapması istenmesi, örneklerinizi bekliyorum)
  • Fikirlerinizin ve önerilerinizin dikkate alınmaması (yeni toollara karşı mesafeli yöneticiler)
  • Maaşından fazlasını hak ettiğini düşünmek (daha iyi maaşlı bir teklif almak veya mesai ücreti alamamak)

Genel olarak sektörden arkadaşlarımdan duyduğum iş değiştirme sebepleri

  • Bilgisayarlarında kısıtlı erişim ve izlenme hissi
  • Remote/Evden çalışmayı desteklememeleri
  • Gün içinde yazılım yapmaktan çok maillere cevap vermek zorunda kalmak
  • Özellikle kurumsallarda gerekli – gereksiz herşeyin toplantısının yapılması
  • Şirketin kalite odaklı olması yerine zaman odaklı çalışması,
  • Projedeki herkesin paralel kalitede elemanlar olmaması (tecrübeden bahsetmiyoruz)
  • Sürekli kontrol eden bir müdür, ne zaman biteceğini soran analist
  • Düzenli mesaiye kalması bekleniyor ise,
  • Gürültülü, sürekli kaos ortamında çalışıyor ise

Bu sorunları nasıl aştım?

  • İş değiştirerek.

 

  • İşimizi erken bitirdiğimizde veya o gün içerisinde yapacak başka bir işimizin olmadığını gördüğümüzde erken çıkma özgürlüğü

Kısa mı oldu? 🙂

Sizin tecrübeleriniz nelerdir?

2016’da neler yaptım? Neler öğrendim?

Merhaba arkadaşlar, önceki yıllarda da yapmam gereken bu kişisel değerlendirme yazısını yazmadığımı fark ettim. Bu yıldan itibaren bunu gözardı etmemeye çalışacağım.

2016 yılında neler yaptım?

  • Yılın başlarında birkaç ay boyunca neredeyse her hafta sonu bir etkinlik/eğlence/club’a gittim.
  • Yüze yakın yazılım etkinliğine katıldım. Yüze yakın sektörden benimle aynı işi yapan insan ile tanıştım.
  • Bolca deniz – kum – güneş üçlüsünün keyfini çıkardım.
  • kursuna gittim.
  • ’a gittim.
  • Gereğinden fazla mesai yaptım.

Bir dönemimi düzenli olarak etkinliklere katılarak geçirdim. , , , , , CI, CD konularında gerekirse aynı şeyleri tekrar tekrar dinleyerek birçok etkinliğe katıldım. Istanbul Coders ve Istanbul HackerSpace gruplarında, etkinliklerinde sektörden arkadaşlar edindim.

İyi edebilmenin pratik ile olduğunu kabul edip Modern Kursuna kayıt oldum. Maslak’ın en populer kursunda 2 aylık kısa bir eğitim aldım ve sonra tabiki bıraktım. O dönemde çok meşguldum. Dünyayı kurtarıyordum.

a vakit ayırdım. Tam ideal fiziğe sahip olacak iken yine Dünyayı kurtarma planları devreye girdi ve ara verdim. 2017 Ocak itibariyle tekrar başladım ancak +2.2kg yağ alıp, -1.5kg kas kaybedip, +700gram toplamda geriye gitmişim. Ne büyük bir kayıp.. Ne acı..!

Çok şey yapmışım. 2017 yılında elle tutulur şeyler yapabilmek umuduyla.

Görüşmek üzere.

Sanırım biraz kısa oldu.

2016 yılında neler öğrendim?

  • Daha sık ve yerinde “Hayır” demeyi öğrendim. Çalışma hayatımın 1. yılında kazanamadığım bu beceriyi 2. senemde kazabildiğime inanıyorum. İletişimde evetler kadar hayırların da bünyemizde yeri olması gerektiğini gördüm. Aksi halde daha çok efor ile zaman kaybeden taraf hep ben oluyordum. En büyük kazanımlarımdan biri oldu.
  • Kötümser insanlardan uzak kalmayı öğrendim. Hayattan zevk almayı hedef edindim. Sürekli ne olacak bu ülkenin hali ci muhabbetlerden uzak kalmayı öğrendim. Bunların bana yada hayatımıza hiçbir şey katmadığını gördüm.
  • Yapmakta zorlandığım yada ilgi alanımda olmayan şeyler için yardım istemeyi öğrendim. Hırs denen şeyin aslında çok kötü ve yerinde kullanılmadığında bizi geriye götüren bir şey olduğunu kabul ettim. Her işi ben yapamam. Her şeyi ben bilemem.
  • Takım çalışmasını öğrendim. Projelerde işlerin takım ile halledildiğini keşfettim. İşlerin küçük harçalar halinde bölünüp ilgi alanlarına göre paylaştırılması sonucu daha hızlı ve güzel sonuçlar çıktığını gördüm.
  • Kahkaha atmayı öğrendim. Yaşamak şakaya gelmez, büyük bir ciddiyet ile yaşayacaksın. Sincap gibi mesela.
  • Beni güldürmeyen şey öldürür düşüncesiyle ciddiyetten arkama bakmadan kaçmayı öğrendim. Şaka. Ha ha.
  • Hayatta kalmayı öğrendim. 2016 senesinde İstanbul il sınırlarında 124124 patlamada yada terör saldırısında 32423423 kişi öldü. Ben onlardan biri olmadım. Bu da bir başarıdır. Dimi?
  • Teşekkür etmeyi öğrendim. İnsanları mutlu ettim.
  • Özür dilemeyi öğrendim. Kendimi mutlu ettim.
  • Öfke ile arama mesafe koymayı öğrendim. Sanırım en büyük kazanımım da bu oldu..

Teşekkürler.